เซ็งเป็ดไดอารี่

และแล้วฉันก็มีอันต้องลดน้ำหนักอย่างเอาจริงเอาจัง

หลังจากยึดสโลแกน "อิ่ม(ตื้อ)ดีกว่าอด" มานาน

เพราะไอ้สโลแกนนี้นี่แหละ ทำให้เจ้าของบล็อก มีพฤติกรรม "กินไม่ยั้ง"

จากน้ำหนักเดิมประมาณ 70-71 กิโลกรัม ก็เพิ่มมาเป็น 74-75 กิโลกรัม

แต่ก็ยังไม่ยอมหยุดพฤติกรรมนี้

จนกระทั่ง ความอ้วน เริ่มส่งผลเสียอย่างใหญ่หลวง

มีอยู่วันหนึ่ง  ต้องไปซื้อก๋วยเตี๋ยวที่หน้าวัดเจริญ (ซึ่งบริเวณนั้นจะมีสิ่งก่อสร้างที่

ทำจากไม้ที่เชื่อมบันไดต่อจากบริเวณปูนที่สูงกว่า  ที่นั่นมีร้านก๋วยเตี๋ยวเรือ

อร่อยๆอยู่ตรงนั้น) แต่ด้วยความต้องรอก๋วยเตี๋ยวนาน จึงรีบไปเอากระติกไปซื้อน้ำ

ที่ร้านตรงหน้าวัดก่อนเพื่อฆ่าเวลา แต่ตอนจะไปเอาก๋วยเตี๋ยวที่สั่ง เท้าฉัน

ก็แพลง ฉันล้มลงโดยไม่รู้ตัวแล้วร้องจ๊าก  หลังจากนั้นข้อเท้าก็บวมเป่งไป 2-3 วัน

(ตอนนี้ยังไม่หายดีเลย บัดซบจริงๆ)

จากเหตุการณ์นี้ก็รู้ว่าความอ้วน มันส่งผลเสียอย่างมาก เพราะเคลื่อนไหวไม่คล่องตัว

ยิ่งถ้าอ้วนมากๆก็ถึงกับเดินไม่ได้เลยทีเดียว หรือไม้ถ้าล้มลงไป ตัวเองก็เจ็บหนักมาก

ทำให้ตอนนี้ต้องลดความอ้วนอย่างแรง

ซึ่งวิธีลดความอ้วนของฉัน ก็ไม่ได้หมายความว่าต้องอดอาหาร และกินยาลดความอ้วน

แต่เป็นการลดการกินจุบจิบลง

โดยการลดหรือไม่กินของกรุบกรอบ ไม่ดื่มน้ำอัดลม(นานๆดื่มที หรือดื่มที่ชนิดไร้น้ำตาลก็ได้)

และกินของว่างตอนหิวเท่านั้น

ส่วนการออกกำลังกาย ด้วยความที่เป็นคนขี้เกียจ ก็แค่เดินบ่อยๆ

เพราะเป็นคนชอบเดินอยู่แล้ว (ความจริงอยากปั่นจักรยาน เตะบอล ชู้ตบาสเล่น แต่ไม่มีโอกาส)

แต่จะว่าไปการลดความอ้วน ก็ช่วยลดความเสี่ยงของโรคร้ายแรงอย่างเช่น โรคเบาหวาน

ความดันโลหิตสูง ฯลฯ

สุดท้าย ตอนนี้คงได้แต่ให้กำลังใจตัวเอง และคนที่จะลดน้ำหนักผ่านบล็อกนี้

สู้ๆนะคะ