เซ็งเป็ดไดอารี่

วันนี้(8 ก.ค.)

ฉันนั่งอยู่ในห้องสมุดของโรงเรียนที่แม่ของฉันสอนอยู่

บังเอิญมีเด็ก ม.4 เข้ามาเรียนวิชาศิลปะ ซึ่งครูที่สอนศิลปะเป็นครูหน้าใหม่

(และเป็นถึงภริยาของนายอำเภอเสียด้วย) ฉันก็นั่งอ่านหนังสือและฟังเขา

สอนนักเรียน เกี่ยวอับองค์ประกอบศิลปะ ซึ่งเขาก็ให้เด็กนักเรียนวาดรูป

อะไรก็ได้ แต่ต้องอยู่ในพื้นฐานความเป็นเป็นจริงหน่อย ประมาณว่า

จะวาดค้างคาว แต่วาดให้บินอยู่ตอนกลางคืน ไม่ใช่กลางวัน

แน่นอน...ต่อมแหกคอกของฉันมันร้องว่า ฉันเคยเห็นค้างคาวบินต้องกลางวันนิ

ซึ่งจริงๆแล้ว งานศิลปะ  จะวาดอย่างไรก็ได้ ตามที่ใจเราพาไป

มันไม่มีข้อจำกัด  ไม่มีถูกผิด  ถึงวาดไม่ได้เรื่อง แต่ถ้าลงสีดีๆก็งามแล้ว

ถ้าต้องให้วาดให้เหมือนเด๊ะๆ ภาพของปีกัสโซ่ หรือ ภาพของวิเซ็นต์ แวน โก๊ะ

ก็คงไม่เกิดหรอก

ส่วนฉันเองก็รักในการวาดรูป และระบายสีน้ำมากๆ แต่ก็วาดตามอารมณ์ บางครั้ง

ชอบวาดผู้หญิงเปลือยอก ไม่ก็รูปตามใจฉันบ้าง ขณะระบายสีก็สนุกกับการผสมสี

จึงพอที่จะรู้ว่า งาน "ศิลปะ" ไม่จำเป็นต้องอยู่ใน "กรอบ"

แต่ขอให้ทำแล้ว "สนุก" กับมันให้เต็มที่...ก็พอแล้ว