เซ็งเป็ดไดอารี่

วันนี้(13 ก.ค.)

ฉันมาเที่ยวที่วัดเจริญสุขาราม ในตอนบ่ายๆ ซึ่งถ้าเป็นวันธรรมดา

ไม่ค่อยคึกคัก แต่วันนี้เป็นวันหยุด แถมมีงานบวชอีก คนก็เลยมาเที่ยวเยอะ

รวมถึงฉันที่มาเที่ยวด้วย

สิ่งที่น่าสนใจของที่นี่ในวันหยุด ก็คือร้านรวงต่างๆที่เรียงรายแถวๆหน้าวัด

และขบวนเรือถีบ ที่เป็นที่สนใจของนักท่องเที่ยว และแล้วฉันก็เจอะกับสิ่งที่

น่าสนใจคือ

"ร้านตุ๊กตาปูนปลาสเตอร์" ที่นั่นมีตุ๊กตาปูนปลาสเตอร์หลากหลายขนาด

และมีหลายชนิด ซึ่งในนั้นมีหลายตัวที่มาจากการ์ตูนดังๆอย่าดราก้อนบอล

หมีพูห์  โดราเอม่อน (แต่ทำไมไม่มีพวกสิบโทเคโรโระก็ไม่รู้)

ฉันเลยตัดสินใจว่าจะลองไปนั่งระบายสีตุ๊กตาปูนปลาสเตอร์ที่นั่น

โดยเลือกตุ๊กตาเต่าบนห่วงยาง

จะว่าไป  การมานั่งเล่นอะไรแบบนี้เหมือนเด็กเลยอ่ะ

แต่ประทานโทษ คนที่มานั่งระบายที่นั่นเป็น เด็กวัยรุ่นขอรับ

ก็เลยมานั่งนึกดูว่า การกระทำบางสิ่งบางอย่าง คนมักตีความหาว่า เล่นเป็นเด็กๆบ้าง

ไม่รู้จักโตบ้าง ทั้งการดูการ์ตูน เล่นเกมส์ และอื่นๆ

ทำให้ผู้ใหญ่บางคนคิดว่า การ์ตูนเป็นของเด็ก

การละเล่นต่างๆ ที่เด็กๆทำเป็นของเด็ก

ทั้งๆ สิ่งเหล่านี้ สามารถผ่อนคลายอารมณ์เครียดได้ทุกๆวัยมิใช่หรือ

สุดท้าย อยากให้ผู้ใหญ่ลองทำตัวเป็นเด็ก มาระบายสีปูนปลาสเตอร์แก้เครียด

จากการเมือง และเศรษฐกิจกันเถอะ บางทีอาจจะระบายจนลืมความเครียดก็ได้